Альберт Эйнштейн миының құрылымы оның ерекше ойлау қабілетіне әсер етуі мүмкін. Бұл туралы PsyPost жазды, деп хабарлайды turkystan.kz.
Ғалым 1955 жылы қайтыс болғаннан кейін патологоанатом Томас Харви оның миын алып, ғылыми зерттеулер үшін сақтап қалған. Алайда алғашқы маңызды нәтижелер тек бірнеше онжылдықтан кейін ғана жариялана бастады.
1985 жылы нейробиолог Мэриан Даймонд жүргізген зерттеу миының төбе бөлігінде (абстрактілі ойлау мен ақпаратты өңдеуге жауапты аймақ) глиальды жасушалардың көп екенін көрсетті. Бұл нейрондардың белсенділігі жоғары болғанын білдіруі мүмкін.
Кейін Сандра Вителсон тобы Эйнштейннің төбе бөліктері қарапайым адамдарға қарағанда шамамен 15%-ға кең екенін анықтады. Сонымен қатар, мидағы сильвий жүлгесінің ерекше пішіні нейрондар арасындағы байланысты тиімдірек етуі ықтимал.
Антрополог Дин Фальк моторлық қыртыстың құрылымы музыканттардікіне ұқсас екенін байқаған. Бұл да қызық жайт, өйткені Эйнштейн скрипкада ойнаған. Яғни ми тәжірибе арқылы өзгеріп отыратыны дәлелденеді.
2013 жылы Brain журналында жарияланған зерттеу ми сыңарларын байланыстыратын corpus callosum қалыңырақ болғанын көрсетті. Бұл логикалық және бейнелік ойлау арасындағы ақпарат алмасудың жоғары деңгейін білдіруі мүмкін.
Сондай-ақ невролог Фредерик Лепор бұрын белгісіз болған фотосуреттерді зерттеп, маңдай бөлігінде қосымша иірім бар екенін анықтаған. Бұл аймақ жоспарлау және күрделі ойлау процестеріне жауап береді.
Дегенмен ғалымдар бір маңызды нәрсені ескертеді: ми құрылымы мен данышпандық арасында тікелей байланыс орнату мүмкін емес. Алайда ерекше анатомиялық ерекшеліктердің жиынтығы Эйнштейннің бірегей ойлау қабілетіне негіз болуы ықтимал.
