Қыс басталғанда мұзға тайып құлау салдарынан дәрігерге жүгінетіндер саны 40–50%-ға көбейеді. Денсаулық сақтау саласының деректеріне сүйенсек, жарақаттың ауырлығы көбіне құлаудың өзінен емес, адамның тепе-теңдігін жоғалтқан сәттегі әрекетіне байланысты. Пермь Политехникалық университетінің ғалымы мұзда қауіпсіз құлаудың негізгі қағидаларын түсіндірді, деп хабарлайды turkystan.kz «Газете.Ru»-ға сілтеме жасап.
Маманның айтуынша, адам өз бойының биіктігінен құлаған кезде құлау бағыты мен траекториясы шешуші рөл атқарады. Алға, артқа немесе жанына құлау кезінде соққы энергиясы әртүрлі таралады, бұл жеңіл соққыдан бастап қауіпті сынуларға дейінгі жарақаттарға әкелуі мүмкін.
Ғылыми кеңесші Сергей Солодниковтың сөзінше, жанына құлау салыстырмалы түрде қауіпсіз көрінгенімен, ол да айтарлықтай қатер төндіреді. Мұндай жағдайда иық сүйегі немесе қабырғалар сынуы мүмкін, ал аяқтың сәтсіз бұрылуы тобық буынының, соның ішінде сирақ сүйектерінің сынуына әкелуі ықтимал.
Ең қауіпті сценарийлердің бірі — шалқасынан құлау. Бұл кезде желке тұсының соққы алуы ми шайқалу қаупін арттырады, ал бел мен жамбасқа түскен тік жүктеме омыртқаның компрессиялық сынуына және құйымшақ жарақатына себеп болуы мүмкін.
Алға қарай құлаған кезде адам көбіне инстинктивті түрде қолын тірейді. Соның салдарынан соққының бар күші білезік пен шынтаққа түсіп, сыныққа, ауыр жағдайда иықтың шығуына немесе бұғананың сынуына әкелуі мүмкін.
Мамандардың айтуынша, бұлшық еті жоқ дене бөліктері кез келген құлауға осал болады. Мысалы, өкшенің асфальтқа қатты тиюі өкше сүйегінің сынуына апарып соқтыруы мүмкін, ал тізе мен шынтақ құлаудың кез келген бағыты кезінде жарақат алу қаупінде қалады. Ең қауіптісі – баспен соғылу, өйткені ол ми шайқалуының ықтималдығын едәуір арттырады.
Сарапшылар мұзды күндері абай қимылдап, тайғанап бара жатқанда денені жинап, соққыны бір нүктеге емес, мүмкіндігінше кең аумаққа таратуға тырысуды ұсынады. Бұл қарапайым қағида ауыр жарақаттың алдын алуға көмектеседі.
