Халықаралық ауқымды зерттеу адамдарды кешіру әдеті адамның жалпы өмір сапасына оң әсер етуі мүмкін екенін көрсетті. Зерттеу нәтижелері npj Mental Health Research журналында жарияланды, деп хабарлайды turkystan.kz.
Ғалымдар адамдардың басқаларды кешіруге бейіл болуы, яғни өмірдегі түрлі жағдайларда ренішті ұзақ сақтамай, кешіре білуі олардың психологиялық және әлеуметтік әл-ауқатына әсер ететінін анықтаған.
Зерттеу барысында ғалымдар Harvard University жанындағы Human Flourishing бағдарламасының деректеріне сүйенген. Талдауға әлемнің 23 елінен 207 919 адам қатысқан. Қатысушыларға алдымен өздерін ренжіткен адамдарды қаншалықты жиі кешіретіні туралы сауалнама ұсынылған. Бір жылдан кейін сол адамдардың өмір сапасының 56 көрсеткіші қайта бағаланған.
Зерттеу авторларының бірі, психолог Richard G. Cowden айтуынша, адамдар арасындағы реніштер жиі кездеседі және көптеген адамдар оларды кешіруде қиындық көреді. Алайда ренішті ұзақ сақтау адамның психологиялық жағдайына кері әсер етеді.
Зерттеу нәтижесіне сәйкес, басқаларды кешіруге бейім адамдар бір жылдан кейін өмірге оптимистік көзқарасқа, өмірдің мәнін жақсырақ түсінуге және қарым-қатынасқа қанағаттанудың жоғары деңгейіне ие болатынын көрсеткен. Сонымен қатар мұндай адамдарда алғыс айту, өзгелерге көмектесу сияқты әлеуметтік және адамгершілік мінез-құлық та жиі байқалған.
Дегенмен кешірімділік пен физикалық денсаулық немесе материалдық жағдай арасындағы байланыс әлсіз болған. Зерттеушілер бұл қасиет адамның барлық мәселесін шешпейтінін, бірақ жалпы әл-ауқатқа әсер ететін маңызды факторлардың бірі болуы мүмкін екенін айтады.
Ғалымдар әр елде нәтижелердің бірдей болмағанын да атап өтті. Мысалы, АҚШ, Жапония және Ұлыбританияда кешірімділік пен өмір сапасының жақсаруы арасында айқын байланыс байқалса, Нигерия, Оңтүстік Африка және Египетте бұл байланыс әлдеқайда әлсіз болған. Зерттеушілер мұны мәдени ерекшеліктер мен әлеуметтік жағдайлармен байланыстырады.
Авторлардың пікірінше, кешіре білу адамдардың психологиялық және әлеуметтік әл-ауқатын жақсартуға көмектесетін факторлардың бірі болуы мүмкін. Алайда оның нақты әсерін толық түсіну үшін болашақта ұзақ мерзімді әрі терең зерттеулер қажет.
