Зәуреш Смағұлова: Коронавирус жұқтырғандар 2-3 айдан соң қайтадан ауыруы мүмкін
Қатаңдатылған карантин шараларының оң нәтижесіне қол жеткізе бастадық. Бірақ індетпен күрес тоқтамақ емес, сақтану шаралары вирус жоғалғанша жалғаса бермек. Осы ретте көкейдегі маңызды сауалдарымызды медицина ғылымдарының кандидаты, Астана медициналық университетінің доценті, Нұр-Сұлтан қалалық модульдік жұқпалы аурулар орталығы бас дәрігерінің орынбасары міндетін атқарушы Зәуреш Смағұловаға қойған едік.
– Карантиндік шектеулер қайта қатаңдатылған соң, індетке қатысты елдегі ахуал біршама түзеліп келе жатқаны байқалады. Әрине, бұл да көңілге медеу. Нұр-Сұлтан қаласында соңғы аптада жағдай қандай және қазіргі науқастардың ауру белгілерінде өзгерістер бар ма?
– Осыған дейінгі апталармен салыстыратын болсақ, айтарлықтай өзгерістер бар. Карантин нәтижесінде науқастардың саны үш есе азайды, жағдай тұрақталды. Ал науқастардың клиникалық белгілеріне келсек, осы күнге дейін түскен науқастарда ентікпе, құрғақ жөтел, дене қызуы болған. Ал қазір бір ерекшелік бар, науқастарда дене қызуы жоғары емес. Оның себебі науқастар аурудың интоксикациялық кезеңін үйде өткізіп, емделген.
– Коронавирустан бөлек, басқа да қауіпті аурулар бар. Олар жайлы да ұмытпаған жөн болар?
– Әрине. Өзге де аурулары бар науқастарда коронавирус ауыр дәрежеде өтеді, өйткені вирус науқастың қосалқы ауруларын қоздыруға қабілетті. Қосалқы аурулар негізінен үшеу, оның біріншісі қант диабеті, екіншісі артық салмақтың болуы, ал үшіншісі жүрек-қан тамырлары аурулары. Соңғы аптада науқастардың арасында көк тамырлар, яғни тромбофлебит, флебит түріндегі қосалқы аурулары бар екені анықталып жатыр.
– Орталықтарыңызда төсек-орын саны, дәрі-дәрмек қоры мен өкпеге жасанды дем беру аппараттар саны жеткілікті ме?
– Бүгінгі таңда стационарларда төсек-орын мен дәрі-дәрмектер жеткілікті. Вирусқа қарсы дәрі-дәрмектер де іркіліссіз келіп жатыр. Коронавирусты емдеу және диагностика жасау хаттамасына енгізілген жаңа фавипиравир деген дәрі де бар. Сонымен қатар жасанды түрде тыныстандыру аппараттарының да саны жеткілікті. Осы соңғы апта ішінде бізге тағы да бірнеше аппарат келді.
– Коронавируспен бір ауырған адамның қайтадан ауыру жағдайы әлем бойынша тіркеліп жатыр. Осы ретте науқас вирусты неше айдан соң қайта жұқтыруы мүмкін?
– Өкінішке қарай, коронавируспен ауырған адамда иммунитет тұрақты болмайды. Жеңіл түрде өткен аурудан кейін де кейбір науқастарда антиденелер мүлдем түзілмейді. Мысалы, басқа инфекциялар кезінде 5-7 күннен бастап антиденелердің түзілуі басталады және екінші аптаның соңына дейін антиденелердің саны белгілі бір деңгейге дейін жетеді. Ал коронавирус кезінде антиденелердің түзілу мерзімі ұзағырақ болады және науқастардың көбінде үшінші аптадан кейін ғана түзілу басталады. Аурудан соң бізді қорғайтын антиденелер саны аздау және деңгейі жоғары болмауы мүмкін. Ал ең маңыздысы – антиденелердің ұзақ сақталмауы. Шетелдік ғылыми зерттеулер нәтижесі иммунитет 2-3 ай аралығына дейін ғана болады деп көрсетіп отыр. Яғни, коронавирус жұқтырған науқас 2-3 айдан соң қайтадан ауыруы мүмкін.
– Әлі нақты дауасы табылған жоқ. Дегенмен әу бастағыдай емес, вируспен күресте жалпы тәжірибе қалыптасып қалған секілді ғой?
– Ол рас. Десе де, нақты вакцинаның табылмай жатқанының себебі, вирустың құбылмалылығында болса керек. Мысалы, наурыз айындағы зерттеу нәтижелері вирустың 4 штамы бар деп көрсетсе, ал енді осы соңғы бір айдың ішінде ол 8-ге дейін жетті.
– Барлығымыздың көкейімізде «Дерттен қайтсек құтыламыз?» деген сұрақ бар. Дерттен тезірек құтылудың жолы қандай?
– Біріншіден вирустың жаппай таралуына жол бермеу керек. Бәріміз вирустың қалай жұғатынын, жұқпаның жұқтырушы көзі кім екенін білеміз. Ауру жұқтырған адамды дереу оқшаулау арқылы оның берілу механизмі мен таралу жолдарын үземіз. Ауа тамшылары арқылы жұғатын вирустан бетперде кию арқылы санитарлық гигиена сақтаймыз.
Ал тұрмыстық контакт арқылы берілетін жолын қолды жуу, бетті ұстамау арқылы тоқтатамыз. Эпидемиологиялық тұрғыдан тек осылай жеңе аламыз. Ал карантин жағдайын енгізу өте орынды болды және мұндай шараның нәтижесі өте жоғары болады. Сонымен қатар халықаралық тасымал жолдарын да әзірше шектей тұрған жөн, өйткені басқа елдерден вирустың жаңа штаммы келуі мүмкін. Осыған да жол бермесек, өте жақсы болар еді.
– Өкпесі 90-100 пайыз қабынған науқасты ажал тырнағынан аман алып қалып жатқан дәрігерлер туралы көп естиміз. «Өкпеңіз толықтай дерлік зақымданған» деген диагноздың өзі науқасты жартылай депрессияға ұшыратады емес пе? Егде жастағы науқастарға психологиялық, моральдық тұрғыдан қалай көмектесесіздер?
– Әрине, адам өзіне қойылған диагнозын естігенде қорқыныш реакциясын береді. Қорқу реакциясы стрестік реакция деп саналады. Ал стрестің әсері өте көп әрі соңы қауіпті болуы мүмкін. Өйткені ағзада гормондар жағынан әртүрлі процестер басталады. Ол да ағзаға зиян. Мұндай жағдайда науқастарға психологиялық көмек өте қажет. Инфекционист болғанмен, параллельді түрде психологтің жұмысын істейміз. Жалпы, коронавируспен ауырған науқастарға сапалы реабилитация керек, ал реабилитация кезеңі өте ұзақ жүреді. Науқастарға оны да түсіндіреміз. Үйге шыққаннан кейін жағдайы бірден жақсарып кетпейді. Зақымдану қандай нәтижелер беруі мүмкін екенін де ескертеміз. Жұмысымызды атқарып жүріп қатты қажып, шаршайтын кезіміз де аз емес, бірақ науқастарға оны көрсетпейміз. Жалпы, кез келген жағдайға оптимизммен қараған дұрыс.
– Коронавирус қанды қоюлататындықтан, аурудың алдын алу үшін дәрігердің нұсқауынсыз қанды сұйылтатын дәрілер ішу денсаулыққа қаншалықты зиян?
– Жалпы, адам қандай да бір дәрі-дәрмекті дәрігердің нұсқауынсыз қабылдамауы керек. Өйткені әр дәрінің кері әсерлері болуы мүмкін. Мысалы, адам өзінің асқазанында жара немесе эрозия бар екенін білмейді. Оның үстіне, қанды сұйылтатын дәрі ішеді де нәтижесінде эрозия ашылады, жара бетінен қан кетуі мүмкін. Ал қан кетуден науқастың қайтыс болу ықтималдылығы басым. Бұл – өте қауіпті жағдай. Сондықтан дәрігер сізге дәрі тағайындамаса, қолданбаңыз. Қандай дәрі аурудың алдын алатынын ешкім білмейді, оған қоса вирусқа тікелей әсер ететін препарат та жоқ.
Ал дәрігер нұсқаулығынсыз антибиотик қабылдау елімізде жаман тенденцияға айналып бара жатыр. Халық бақылаусыз түрде өз-өзіне антибиотик тағайындап, ішетін болса, бірнеше жылдың ішінде инфекциялар мен вирустарды антибиотик күшімен жеңе алмайтын дәрежеге жетеміз. Яғни, қарапайым тамақ ауруы мен гайморитті емдей алмай қалуымыз мүмкін.
Сұхбаттасқан Арайлым ЖОЛДАСБЕКҚЫЗЫ