БҰЛ ҚАНДАЙ «ЖҰМБАҚ ОЙЫН»?
БҰЛ ҚАНДАЙ «ЖҰМБАҚ ОЙЫН»?
Елiмiздiң энергокешенi саласында “жұмбақ ойын” жүрiп жатыр дейдi Парламент депутаты. Таратыңқырап жазсақ, жақында, Парламент Мәжiлiсiнiң жалпы отырысында депутат Орынбасар Қалқабаев премьерминистр Даниал Ахметовтiң атына осы тектес депутаттық сауал жолдады. Бiр жағынан нысанды мемлекет иелiгiне алып жатса, екiншi жағынан нысанды жекенiң иелiгiне ұсынады. Сонда Үкiмет кiмнiң мүддесiн көздеп отыр? дейдi ол. Мәселенi толығырақ бiлу үшiн депутаттың өзiн сөзге тартқан едiк.
2006 жылдың бюджетiн жасақтау кезiнде Энергетика және минералды ресурстар министрлiгi Жамбыл ГРЭСнiң күзгiқысқы кезеңдегi жұмысын қаржыландыру үшiн ведомствоаралық бюджеттiк комиссияға бюджеттен 2 971 176 теңге бөлуге деген өтiнiш пен есепқисапты ұсынғаны белгiлi. Өтiнiм болмайтын себептерге байланысты қабылданбай қалды. Алайда, бюджет жобасын талқылау кезiнде Парламент депутаттары Жамбыл ГРЭСiне 2 274 216 теңге бөлу туралы шешiмге қол жеткiзедi. Әйтсе де, бөлiнген қаржы жарытымсыз болып шықты.
2005 жылдың қарашақаңтарына мазут тоннасының бағасы–175.57 долларды құрады, ал ол 113.52 доллар шамасында есептелген едi. Ауа температурасының төмендеуi де отын шығынының ұлғаюына әкелдi. Мазут қоры жылдам азая бастады. Алайда осы уақыт iшiнде Үкiмет түк болмағандай қалып танытты. Елдiң оңтүстiк өңiрi тұтынушыларын электр қуатымен үздiксiз қамтамасыз ету үшiн Жамбыл ГРЭСi отынды өз қаржысына сатып алуына тура келiп, 2006 жылдың сәуiрiне отын бойынша нақты шығын бюджеттен бөлiнген қаржыдан 2 миллиард 450 мың теңгеге асып түстi.
Жалпы соңғы кездегi елдiң энергетикалық секторындағы жағдайды сын көтермейдi деп айтуға болады. Бұл саланы дамыту туралы қаншама сөз болғанымен, Үкiмет тарапынан айтылған мәлiмдемелерге қарсы шешiмдер қабылданып жатады.
Үстiмiздегi жылдың 12 сәуiрiнде Үкiмет басшысы тарапынан Қаржы министрлiгi мен Энергетика мен минералды ресурстар министрлiгiне бiр ай мерзiм iшiнде Қапшағай ГЭСiн “АлматыПауэрКонсолидейтед” АҚ құрамынан шығарып, оны мемлекет меншiгiне беруге тапсырма берiлдi.
Мамандардың бағалауынша, Қапшағай ГЭСiн Алматы қаласының бiртұтас энергокешенi құрамынан шығару АПКнiң қаржылық жағдайын төмендетуге әкеледi, энергокешен жұмысының сенiмдiлiгiн төмендетедi, өңiрдi электр қуатымен қамту жүйесiнiң тұтастығын бұзады. Жасалған есептер электр қуатын сатып алу бойынша АПКнiң шығындары кемiнде 2 миллиард теңгеге ұлғайып, тиiсiнше әрбiр квт/с электр қуаты үшiн тариф 0.4 теңгеге өсуiне әкелетiндiгiн көрсетiп отыр.
Кейбiр деректер бойынша Қапшағай ГЭСiн “ҚазҚуат” АҚ құрамына беру жоспарланып отырған көрiнедi. Алайда, 2005 жылдың наурыз айында құрылған компанияда бар болғаны жиырма шақты қызметкер жұмыс iстейдi. Компанияның құрылыста да, электр стансасына қызмет қөрсетуде де қажеттi жұмыс тәжiрибесi жоқ екенi айдан анық. Әйтсе де, Үкiмет Кербұлақ ГЭСнiң құрылысы жобасына техника-экономикалық негiздеме жасауды аталған компанияға тапсырып, осы мақсатқа республикалық бюджеттен 2 миллион АҚШ долларын бөлген.
Ал АПКда электр қуатымен қамту нысандарын пайдалануға беруде үлкен тәжiрибесi бар 7500-ге жуық маман қызмет етедi. Одан басқа АПК құрамында Кербұлақ ГЭСi құрылысы бойынша арнайы жұмыс тобы қызмет етедi, “АлматыПауэрКонсолидейтед” АҚна техникалық экономикалық негiздеменi өз қаржысына әзiрлеудi тапсырып, Үкiметтiң 2 миллион долларды үнемдеуiне әбден болатын едi. Бiрақ, Үкiмет “ҚазҚуатқа” таңдау жасап отыр. Неге?
Мемлекеттiк бюджеттен бөлiнген қаржы тек “мемлекеттiк компания” тарапынан игерiлуi тиiс деу де негiзсiз. Бiрiншiден, АПК де iс жүзiнде мемлекеттiң құзырында. Екiншiден, Үкiмет керек болған жағдайда мемлекеттiк қана емес, сондайақ жеке меншiк құрылымдарға да қолдау көрсете алады. Мәселен, Мойнақ ГЭСi құрылысы үшiн осы аттас компанияға несие алу үшiн Үкiмет тарапынан кепiлдеме берiлген. Оның акциясының 49 пайызы қожайыны беймәлiм жеке меншiк “Бiрлiк” АҚсына тиесiлi. Ал мемлекет болса “ҚазҚуаттың” басқаруындағы 51 акцияға иелiк етедi. Одан бөлек “Мойнақ ГЭСi” АҚның басқаруына Шарын өзенiндегi гидроэлектр стансасы құрылысының бастапқы цикл нысандары, яғни мемлекеттiк мүлiк берiлген (2005 жылғы 22 ақпандағы №161 Үкiметтiң қаулысы) болып шықты.
Қысқасы, түсiнiксiз мәселе көбейiп тұр. Сол себептi аталған проблеманың төркiнiн түсiнуге төмендегi сауалдар көмектеседi деген ниеттемiз.
Бiрiншiден, Алматы қаласы энергокешенiнiң технологиялық және қаржыэкономикалық жағдайын құлдыратуға, өңiр энергожүйесiнiң қалыпты жұмыс iстеуiнiң бұзылуына әкелетiн шешiмдi қабылдау барысында Үкiмет қандай дәлелдерге сүйендi?
Екiншiден, Қапшағай ГЭСi АПК құрамынан шығарылғанан кейiн оны нақты кiмге беру жоспарланып отыр? Ол жеке меншiк компания ма, әлде мемлекеттiк компания ма? Егер жеке меншiк қомпания болса, онда стратегиялық маңызы бар нысанды жеке меншiкке беруге байланысты дербес жауапкершiлiктi кiм мойнына алады?
Үшiншiден, Үкiмет қимылындағы дәйексiздiктi қалай түсiндiруге болады: бiр жағынан, әлi салынбаған Мойнақ ГЭСi iс жүзiнде жартылай жекешелендiрiлсе, ал екiншi жағынан Алматы энергожүйесiнiң бiртұтастығын бұза отырып, Қапшағай ГЭСiн мемлекет иелiгiне қайтаруға ұмтылуда. Бұл кiмге тиiмдi? Осы екi арада жеке тұлғалардың мақсатмүддесi көрiнбей ме? Қалай болғанда да, “жұмбақ ойынның” шешуiн Үкiмет бiледi.