جاڭعىرىق

كگب. ءتارجiماسiز دە تۇسiنiكتi. اسiرەسە، قازاققا (ولار ء"ۇش ءارiپ" دەپ تە ايتادى). كەڭەس وكiمەتiمەن بiرگە جارالعان. جازالاۋشى ورگان. اتى وزگەرە-وزگەرە (ۆچك، گرۋ، گپۋ، وگپۋ، نكۆد ت.ب.) كەلiپ، سوڭعى تابان تiرەگەنi وسى — كگب (كوميتەت گوسۋدارستۆەننوي بەزوپاسنوستي). مەملەكەتكە قاجەت بولعانى داۋسىز. جاقسى iستەرiنە تالاس جوق. بiراق كەڭەس وكiمەتiنiڭ الپىسىنشى جىلدارىنا دەيiن سەنiمسiزدiك، ادiلەتسiزدiك، بۇرا تارتۋ، ساتقىندىق، قورقىنىش، كۇدiك iلەسە جۇرگەنi دە اقيقات.

قاشاندا بيلiكتiڭ ايتقانىن iستەپ، ايداۋىندا ءجۇردi، سويىلىن سوقتى، قولشوقپارى بولدى. سوعان وراي ارانداتۋ، اڭدۋ، تiمiسكiلەۋ، زورلىق-زومبىلىق، جالا، لاڭكەستiگi (باسقاشا دەۋ مۇمكiن ەمەس) شەكسiز. سول جىلدارى ولاردىڭ قاندى تىرناعىنا iلiنiپ، الدەقالاي امان قالعان بازبiرەۋلەردiڭ ومiرباقي ۇرەيدەن ارىلا الماي، جارىق دۇنيەدەن جالتاڭداۋمەن وتكەنiنە دە دالەل-ايعاق شاشەتەكتەن. تومەندە باياندالاتىن حيكايا سونىڭ بiر پاراسى iسپەتتi.

مەدەۋ مۇز ايدىنىنا باراتىن جولدىڭ بويىندا (الماتىدان بiراز ۇزاعان سوڭ سول قاپتالدا) پارتيا ورگاندارى مەن سولارعا قاراستى مەكەمە باسشىلارى — جىلدىڭ ءتورت مەزگiلiندە بiردەي — دەمالىپ، تىنىعاتىن "الاتاۋ" ساناتوريi بولدى. ولارعا جولداما تەگiن، وزگەلەر (عالىم، اقىن-جازۋشى، ونەر وكiلدەرi ت.ب.) ساتىپ الاتىن.

1970 جىلدىڭ ورتا شەنi. جەلتوقساننىڭ باسى. قار قالىڭ. كەڭ اۋلا مۇنتازداي. كۇرەلگەن قار تۇس-تۇستا ءۇيiلiپ جاتىر. ماشينادان ءتۇسiپ دەمالىس ورنىنا قاراي اياڭدادىم. كiرەبەرiستەگi ەسiكتiڭ قارسى الدىندا تولىق دەنەلi، كوزدەرi تiكەنەكتەي، كۇلتiلدەگەن بۇجىر بەت، كۇجiرەيگەن قارتاڭ ادام تۇر. باسىندا ميلىقتاتا كيگەن كونە مالاقاي، ۇستiندە جاعاسىز (ول دا كونە) جۇقالتاڭ پالتو. بويى ورتادان جوعارى. جاسى الپىستان ءارi، جەتپiستەن بەرi.

نەگە ەكەنiن قايدام، بەيتانىس ادام ەسiككە جاقىنداي بەرگەن ماعان سەس بiلدiرگەندەي بوپ، ءبiرتۇرلi سۋىق جۇزبەن تiكسiنە قارادى. قىسىڭقى كوزدەرi وڭمەننەن وتە تەسiرەيەدi. جانىنان وتە بەرگەنiمدە: "نەمەنە، جەتتiڭ بە؟" — دەپ گۇج ەتتi. تۇلا بويى قالش-قالش ەتەدi. يەكتەرi دiر-دiر قاقتى. قاپەلiمدە نە دەۋدi بiلمەي، iشكە زىپ بەردiم. ول: "مالعۇندار، قۇزعىندار، بiلiپ قويىڭدار، ماعان تۇك تە iستەي المايسىڭدار! توقتاي تۇر!" — دەدi قارلىققان ۇنمەن.

قابىلداۋ بولمەگە ءارi-ءسارi كۇيدە ارەڭ جەتتiم. قولىم قالتىراپ، قۇجاتتاردى زورعا ۇسىندىم. "مەنi تانيتىن بiرەۋ مە، الدە وشتەسكەن ادام با، كiم ءوزi?" دەيمiن بەرەكەم قاشىپ. سۇيرەتiلە باسىپ پالاتاعا كەلدiم. ورىن جەكە كiسiلiك سياقتى ەدi، كiرسەم بiرەۋ وتىر. تاني كەتتiم: شىمكەنتتiك ورتاي مۇرزين، وبلىستىق راديونىڭ جاۋاپتى قىزمەتكەرi. امان-ساۋلىقتان كەيiن بiردەن: "ورەكە، سولاي دا سولاي، جاڭا وسىندا كەلە جاتىپ، سىرتقى ەسiكتiڭ الدىندا پوشىمى نە سوۆحوز ديرەكتورى، نە پارتكوم سەكرەتارىنا ۇقسايتىن بiرەۋدi كوردiم. اعا شوپانعا دا ۇقسايدى. قوربيعان قۇجبان قارا. "ويتەمiن دە بۇيتەمiن دەپ زارە-قۇتىمدى ۇشىردى"، — دەدiم iشiمدi بوساتقىم كەلiپ.

— قايدام، بiلمەدiم، — ول باسىن شايقادى. — مەن دە وسى الگiندە، سەنiڭ الدىڭدا عانا كەلدiم. كورشi پالاتادا اقتاۋدا پروكۋرور بولىپ iستەيتiن قادىر مۇحامبەتوۆ جاتىر. جانىنداعى ادام بiر ساعاتتان سوڭ كەتەدi. مەن سوندا بارامىن. “مۇندا كۇتە تۇر” دەگەن سوڭ ۋاقىتشا وتىرمىن. قادىر – ەسكi دوس، بيىل ەكەۋمiز بiرگە دەمالايىق دەپ كەلiسiپ ەدiك.

سالدەن كەيiن ورتايدى كورشi پالاتاعا كوشiرiپ، قادىرمەن تانىستىم. شىمىر دەنەلi، وتكiر كوزدi، قالىڭ شاشى بۇيرالاۋ، قارا تورى جiگiت ەكەن. ءسوزi مىعىم، پروكۋرور دەسە دەگەندەي. تەز شۇيiركەلەسiپ، بiردەن تابىسقانداي بولدىق. اۋزىن اشسا، كومەكەيi كورiنەتiن اڭقىلداق ورتاي: "بۇل ادiلەت پولكوۆنيگi، جاقىندا گەنەرال بولادى"، — دەپ كوتەرمەلەيدi ونى. "بۇل كگب-نى دا كورگەن، ورتالىق پارتيا كوميتەتiنiڭ اكiمشiلiك بولiمiندە iستەگەن. اقتاۋعا سودان باردى. جوعارىلاۋ ءۇشiن تسك-دا iستەۋ كەرەك ەكەن عوي"، — دەپ تە قويادى.

وسىلايشا الگi قۇجبان قارانى ۇمىتىپ تا كەتكەندەي بولىپ ەدiم، بiراق كەشكi تاماققا بارا جاتقاندا كوريدوردىڭ قاق ورتاسىندا الدىمنان تاعى شىقتى. بۇل جولى مالاقايسىز، باسى تاقىرلاۋ، اق قىراۋ شالعان تۇقىل شاشتارى كۇمiستەي جىلت-جىلت ەتەدi. قارنى شەرميiپ، ەتجەڭدi دەنەسi كوستيۋم-شالبارعا زورعا سىيىپ تۇر. موينىندا كۇرەڭ گالستۋك. تۇرىسى مىعىم، الىپ تا، شالىپ تا جىعاتىن پالۋانعا ۇقسايدى. كۇجiرەيگەن مويىن، سالبىراڭقى بۇعاق. جانىنان وتە بەرگەن ماعان بۇل جولى دا شاباتىن بۋراداي سۇستانىپ، ەجiرەيە قارادى. بiردەڭە دەپ كۇبiرلەگەندەي بولدى. جىلدام وتە شىقتىم دا، بۇرىشتان اينالا بەرە ارتىما قاراسام، سول ورنىندا ءالi تۇر ەكەن. ارقامدى سۋىق قارىپ وتكەندەي بولدى. اسحاناعا قالاي كiرiپ، ستولعا قالاي وتىرعانىم ەسiمدە جوق.

— نە بولدى، ءۇرپيiپ كەتiپسiڭ عوي؟ — دەدi، بiرگە وتىراتىن سەرiگiم.

— ەشتەڭە بولعان جوق، — دەپ قويا سالدىم.

ساناتوريدiڭ اتى — سانا¬توري. ءازiل-قالجىڭ، ويىن-ساۋىق. كەشكi تاماقتان سوڭ كينو، كونتسەرت، بي. بiرەۋ بيليارد، بiرەۋ كiتاپحانا، بiرەۋ تازا اۋا جۇتۋ ءۇشiن تىسقا كەتەدi. قادىر مەن ورتاي كوبiنە پالاتادا.

مەنiڭ قالاۋىم كينو. باسقالاردىڭ دا كوبi كينوعا قۇمبىل. يiن تiرەسكەن جۇرت iشiنەن سىمداي تارتىلىپ، جۇقا قارا شاشتارىن ەكi ايىرا جالتىراتىپ تاراعان سۇرعىلت ءجۇزدi، سiرەسكەن جiگiتكە كوزiم ءتۇستi. جىلۋ جوق، پاڭ، ماڭعاز، تۇيىق. تانىدىم. كينورەجيسسەر. "قازاقفيلمدە" iستەۋشi ەدi، قازiر "قازاقتەلەفيلمدە" بولسا كەرەك. ايداي سۇلۋ ايەلi – بiلدەي بiر مينيستردiڭ ايتۋلى ورىنباسارى. مۇندا ايەلسiز كەلگەنi بايقالادى. كينو زالىنىڭ الدىندا سالەمدەستiك.

مەنi ول دا تانىدى. بiزگە كەلگەندە: “قۋات ابۋسەيiتوۆتىڭ اسسيستەنتiمiن” دەپ ەدi. سودان كورiپ تۇرعانىم وسى.

تۇسكi تاماقتىڭ الدىندا قادىر:

— ءاي، اناۋ جiگiت كiم؟ — دەدi. ورتايعا ودىرايا قاراپ. — نە سويلەمەي، نە كۇلمەي، كiرجيەدi دە وتىرادى. دەنi ساۋ ما ءوزiنiڭ؟

ورتاي:

— قارسى الدىڭدا وتىر عوي، سۇرامايسىڭ با؟ — دەدi ەزۋiنە مىسقىل ءۇيiرiلiپ. — كiم ەكەنiن بiلگiڭ كەلسە، قوناققا شاقىر!

— وي، قويشى سەن. — قادىر سەن بiلەسiڭ بە دەگەندەي ماعان قارادى.

— بiلەمiن، — دەدiم. — كينورەجيسسەر. ەرتەرەكتە بiزگە كەلiپ جۇرەتiن. اتى-ءجونi قوستان ماحمەتوۆ. تاياۋدا تۇسiرگەن بiر-ەكi فيلمi ماقتالعان.

— باسە، ۇقسايدى، ءوزiم دە سولاي ويلاعان ەدiم، — دەدi قادىر.

— ال مەن ونى “ۇندەمەستەر” اۋلىنان شىعار دەپ ەدiم، — دەدi ورتاي كوزدەرiن سىعىرايتا.

— جو-جوق، — دەدi قادىر. — ولاردان ەمەس.

— سەن بiلەسiڭ، — دەدi ورتاي ەكi ۇشتىلاۋ.

ەرتەڭiنە قۇجبان قارا دا، كينورەجيسسەر دە كورiنگەن جوق. ال كەلەسi كۇنi:

— ءاي، اناۋىڭ شىنىندا دا "ناعىزدىڭ" ءوزi ەكەن، — دەدi ورتاي كەشكi سەرۋەن كەزiندە. — بۇگiن اسحاناعا كيiمiن ءۇش رەت وزگەرتiپ كەلدi. نەتكەن كەربەزدiك! ايەلدەر دە ويتپەيتiن شىعار. سەن بايقادىڭ با؟

— كەتشi، ءارi — دەدi قادىر. — جۇرتتىڭ كيiمiندە شاتاعىم نە؟ ايتقانداي، سەن مانا تۇستiكتەن ەرتە كەتiپ قالدىڭ عوي، سوندا ول ماعان ارىزىن ايتتى. وسىندا بەيتانىس بiرەۋ دوڭايبات جاسايتىن قۇسايدى.

— سەن نە دەدiڭ! — دەدi ورتاي.

— نە دەيمiن، “ناقۇرىس بiرەۋ شىعار، ءمان بەرمە” دەدiم. بايعۇستىڭ ءجۇنi جىعىلىپ، جاسىپ قاپتى. بiزبەن سويلەسپەيتiنi سودان با دەپ قالدىم، — دەدi قادىر. — بايقاۋىمشا، قورقىپ جۇرگەن سياقتى.

مەنiڭ iشiم قىلپ ەتتi. ول ادامنىڭ قۇجبان قارا ەكەنiن بiردەن بiلدiم. نەگە ەكەنi بەلگiسiز، ءبiرتۇرلi بويىم جەڭiلدەپ، سەرگiگەندەي بولدىم. سوزگە ارالاسقان جوقپىن.

ساناتوريدەگi تiرلiك: تۇسكە دەيiن ابىر-سابىر، ساۋىقتىرۋ-ەمدiك شارالار. تۇسكi تاماققا بارار الدىندا ءسال سايابىر تاۋىپ، قادىر مەن ورتايدىڭ پالاتاسىندا باس قوسامىز. بۇگiن دە ونى-مۇنى ءسوز ەتiپ وتىرعاندا ەسiك كەنەت سارت اشىلىپ، دال-د ۇلى شىققان كينورەجيسسەر ەنتiگە كiرiپ كەلدi.

— ءاي، نە بولدى؟ — دەپ قادىر ۇشىپ تۇردى.

بiز دە اڭ-تاڭ بوپ قالدىق. قالش-قالش ەتكەن كينورەجيسسەردiڭ داۋسى دiرiلدەپ، ءجوندi سويلەي المايدى. ءتۇرi ادام شوشىرلىق: شاشى قوبىراعان، كوزiنiڭ الدى كوكپەڭبەك، وڭ قاباعى مەن ەرنi جارىلعان، مۇرنىنان قان اعىپ تۇر. شالبارى ۇيپا-تۇيپا. بiر قولىندا قاق بولiنگەن گالستۋك. بiزگە جالتاقتاي قاراپ:

— جۇرiڭiزدەرشi، كوريدورعا شىعىڭىزدارشى! — دەيدi جىلامسىراعانداي بوپ. — تەزiرەك جۇرiڭiزدەرشi، كۋا بولىڭىزدار، ايتپەسە كەتiپ قالادى، قاشىپ كەتەدi! — دەپ بەزiلدەيدi.

كوريدورعا اتقىپ شىقتىق. ايتقانداي-اق، ەشكiم جوق، تىم-تىرىس. ەدەندەگi كiلەم ۇستiندە قاعاز، قالام، تاراق، قول ورامال شاشىلىپ جاتىر. ولاردى جىلدام جيناپ العان ورتاي كينورەجيسسەرگە ۇسىنىپ ەدi، ول قالامدى الدى دا، باسقاسىن تاستاي سالدى. اينالاعا الاق-جۇلاق قاراپ تiستەنiپ: —"كوردiڭiزدەر مە، قاشىپ كەتتi!" — دەدi كiجiنiپ.

— مiنە، وسى جەردە سوقتى، — دەدi بۇكتەلگەن كiلەمنiڭ ورتا تۇسىنا تۇرا قالىپ. — اڭداۋسىزدا باس سالدى. ارەڭ قۇتىلدىم. اتتەڭ، اتتەڭ!…ەندi كورسەتەمiن گادقا!.. ايامايمىن!.. بايقاماي قالدىم، ايتپەسە… قاپ!..

— ءوزiڭ ونىڭ كiم ەكەنiن بiلەسiڭ بە؟ — دەدi قادىر.

— بiلەمiن… كەشە ايتىپ ەدiم عوي… سول!..

— وندا ءجۇر، پالاتاعا بارايىق. مۇندا كوزگە ءتۇسiپ كەرەگi جوق.

— كiم ەكەنiن بiلسەڭ، ەشقايدا كەتپەيدi، — دەپ ءبارiمiز بولمەگە كiردiك.

قادىر كينورەجيسسەرگە:

— اندا بارىپ جۋىن، ءۇستi-باسىڭدى تۇزە، تازالان، — دەدi ۆاننا جاقتى نۇسقاپ.

ونان سوڭ بiزگە قاراپ:

— اپىراي، نەتكەن جۇرەك جۇتقان، ءا؟! تاپا-تال تۇستە جۇدىرىق جۇمساۋى قالاي؟ قىجىلى بولسا، اۋىزشا ايتپاي ما؟ — دەدi قاتقىلداۋ داۋىسپەن.

قوستان جۋىنىپ-شايىندى، شاشىن تارادى. “پالاتاما بارىپ باسقا كيiمدەرiمدi اكەپ بەرiڭiزشi!؟” دەگەن سوڭ، ورتاي ەكەۋمiز ول تiلەگiن دە ورىندادىق. جاڭا كيiمدەرiن كيiپ، جىرتىلعان كيiمدەرiن گازەتكە وراپ، قولتىعىنا قىسىپ الدى.

— مiنە، ەندi دۇرىس بولدى، — دەدi ورتاي كينورەجيسسەردiڭ ارقاسىنان قاعىپ. — ەر جiگiت نە كورمەيدi، اندا-ساندا تاياق جەگەن دە تەرiس ەمەس، — دەپ شيق-شيق كۇلدi.

— وعان كورسەتەمiن، — دەدi ورەكپي سويلەپ. — قازiر اكت جاسايىق، قول قوياسىزدار عوي، سولاي ما؟ — دەپ ۇشەۋمiزگە كەزەك-كەزەك قارادى. — كۋالiككە ءۇش ادام جەتەدi. مۇنى اياقسىز قالدىرۋعا بولمايدى. سولاي ەمەس پە؟

— سەن بىلاي جاسا — دەدi قادىر قاباعىن شىتىڭقىراپ. — اشۋىڭدى باس. وزiڭە كەل. اكت جاساۋ قيىن ەمەس، بiراق اۋەلi بارلىق جاعدايدى باس دارiگەرگە ايت. قاجەت بولسا، كورگەن-بiلگەنiمiزدi بiز دە ايتامىز. قالعانىن ونان سوڭ كورە جاتامىز جاراي ما! ايتپاقشى، الگi ادامنىڭ اتى-ءجونi كiم؟

— اتى-ءجونi ك چەرتۋ… ءتۇرiن تانيمىن دەدiم عوي!…

— جاقسى، جاقسى! سابىر ساقتا، ابىرجىما. قازiر بارىپ تاماق iش. كەلiستiك پە؟

قوستان مىنا تۇرiممەن اسحاناعا قالاي بارامىن دەمەستەن كەلiسكەن سىڭايلى تۇنجىراعان كۇيi شىعىپ كەتتi. ەسiك جابىلىسىمەن بiرiنشi كەلگەن قۇبجان قارا تۋرالى ورتايعا ايتقاندارىمدى قادىرعا ەگجەي-تەگجەيلi بايانداپ بەردiم. "ەندiگi كەزەك مەنiكi ەمەس پە ەكەن" دەگەن كۇدiگiمدi دە جاسىرعان جوقپىن.

— ءاي، ەندi بiتتi، قوستان بولماعاندا سەنi جاۋكەمدەر مە ەدi، كiم بiلسiن، — دەدi ورتاي كوزiن قىسىپ قويىپ.

— مەن تۇسiنبەي وتىرمىن، — دەدi قادىر تومەن قاراعان كۇيi. — تەگiندە مۇنداي جەرگە اناۋ-مىناۋ ادام كەلمەيدi. مەنiڭشە، ول ادامدا بiر سىر بولۋى عاجاپ ەمەس. ءالiپتiڭ ارتىن باققان دۇرىس. اكتiگە قول قويماي تۇرا تۇرۋ كەرەك.

— مەن سىرتتان كوردiم، — دەدi ورتاي سىقىلىقتاپ. — قۇجبان قارا دەسە دەگەندەي. وعان الگiدەي كينورەجيسسەردiڭ ءۇش-تورتەۋi تۇك ەمەس. سەنi قۇداي ساقتاپتى، — دەپ سەلك-سەلك كۇلiپ، مەنi بۇيiرiمنەن ءتۇرتتi.

— جۇرiڭدەر، تاماققا كەتتiك، — دەدi قادىر.

— قادىردiڭ ايتقانى ايداي كەلدi. باس دارiگەر ساقتاعان ق ۇلىبەكوۆ قۇجبان قارامەن دە، كينورەجيسسەرمەن دە سويلەسiپتi. ەكەۋiن قول الىستىرىپ، مامiلەگە كەلتiرiپتi. قۇجبان قارامەن جەرلەستiگi بار-اۋ جولداسىنىڭ قۇنىن (تولىق) تولەپ ۋ-شۋسىز قايتارىپ جiبەرiپتi…

ال كينورەجيسسەر بولسا:

— جۇرت قايدان بiلەدi، ابىرويدى ويلادىم. بiر جاعى ايەلiمە ءسوز كەلiپ جۇرە مە دەدiم. نايساپتى ساناتوريدەن قۋدىردىم، سول جەتەدi، — دەپ توقمەيiلسي مiڭگiرلەدi. قادىرعا اقىل-كەڭەسi ءۇشiن العىس ايتتى.

— ونىڭ بiلگەندiك، — دەدi قادىر جايراڭ قاعىپ. — دۇرىس ەتكەنسiڭ، جالپى سەن تۇسiنiكتi جiگiت ەكەنسiڭ!

ءسوتiپ، ويدا جوقتا بۇرق ەتكەن كيكiلجiڭ وسىلايشا ء"ساتتi" اياقتالدى. قۇجبان قارانىڭ كiم ەكەنi دە ءمالiم بولدى. قادىر ايتقانداي، ول تiپتi دە تەگiن ادام بولماي شىقتى.

1952 جىلى، شىمكەنت وبلىسىنىڭ كەلەس اۋدانىنا، الماتىدان ۋنيۆەرسيتەت بiتiرگەن سەيدەمات باتاەۆ پەن پەدينستيتۋت بiتiرگەن وزبەكالi جانiبەكوۆ كەلدi. سەيدەمات قازاق ادەبيەتi، وزبەكالi تاريح پەن گەوگرافيادان ساباق جۇرگiزدi.

ءوزiن پروفەسسورلار سياقتى ۇستايتىن (بiزگە سولاي كورiنەتiن) سەيدەمات باتاەۆ وتىرمايدى باسىن شالقايتا، تۇرەگەپ ءجۇرiپ "لەكتسيا" وقيدى. "قازاق ادەبيەتiندە "قارا قاسقا اتتى قامبار باتىردان" باسقا جىر-داستانداردىڭ ءبارi تۇل، كەدەيدەن شىققان قامبار باتىر عانا حالىققا جاقىن،" — دەيدi قولدارىن سەرمەپ. — بايلاردىڭ سويىلىن سوعاتىن كەرتارتپا داستانداردى، زار زامان اقىندارى، كەنەسارى-ناۋرىزبايدى دارiپتەگەن ەسماعامبەت ىسمايىلوۆ، قاجىم جۇماليەۆ، ەرمۇحان بەكماحانوۆ، بەك سۇلەيمەنوۆ دەيتiن عالىمداردىڭ ارقايسىسى 25 جىلعا سوتتالدى. اۋەلبەك قوڭىراتباەۆ، مۇحامەتجان قاراتاەۆ جەر اۋدارىلدى. قانىش ساتباەۆ، مۇحتار اۋەزوۆ قاشىپ ءجۇر"، — دەپ كوزدەرiنەن وت شاشا تەپسiنەدi.

ستالين اشكەرەلەنiپ، حرۋششەۆتiڭ "جىلىمىعى" باستالىسىمەن "جاۋلار" جىلدام اقتالىپ، ەلگە قايتتى. بiر قاراعاندا، ادiلدiك جەڭدi، سالتانات قۇردى. ال، شىندىق شە؟ قانشاما تاعدىر ءبۇلiنiپ، قانشاما بەيكۇنا جان جازىقسىز جاپا شەكتi، وپىندى، وكiندi، وكسiدi، قۇردىمعا كەتتi دەسەڭiزدەرشi. ايداۋدان قايتقان سوڭ كوپ ۇزاماي باقيلىق بولعان ەسماعامبەت ىسمايلوۆ، قاجىم جۇماليەۆ، ەرمۇحان بەكماحانوۆتاردىڭ (باسقالار دا از ەمەس) مەزگiلسiز قازاسى قۇردىمعا كەتكەن ەمەي نە؟ قاي-قايسىسىنىڭ دا ءالi بەرگەندەرiنەن بەرەرi كوپ ەدi.

ءيا، قانشاما جۇرەكتە جازىلمايتىن جارا، قايعى-قاسiرەت، ايىقپاس مۇڭ، كۇيiنiش قالدى. رۋحاني جارىمجاندىق، سەنiمسiزدiك، كۇدiك-قورقىنىش، نالا قالدى. ەكiنiڭ بiرiندە مىناۋ مەنiڭ سوڭىما ءتۇسiپ، iزiمدi اڭدىپ جۇرگەن كگب-نىڭ جانسىزى” دەگەن قيالي نانىم-سەنiم قالدى. سوندايلاردىڭ بiرi-جوعارىدا بiز اڭگiمەلەگەن — ەشقانداي سوۆحوز ديرەكتورى دا، پارتكوم حاتشىسى دا، اعا شوپان دا ەمەس، كەرiسiنشە، ناۋبەتجىلدارىندا 25 جىلعا ايدالىپ، امان-ساۋ ورالعان، باسىنا بۇلت ۇيiرiلگەن شاقتا قاساقانا وزبىرلىق پەن جالاعا توزە الماعان ايەلi ءوزiن پويىزدىڭ استىنا تاستاپ مەرت ەتكەن، حالقىمىزدىڭ ادال پەرزەنتتەرiنiڭ بiرi، ايگiلi عالىم، تاريح عىلىمىنىڭ دوكتورى — بەك سۇلەيمەنوۆ ەدi.

زاكiر اساباەۆ

ۇقساس جاڭالىقتار

Back to top button