1960 жылы басталған SETI жобасынан бері астрономдар аспанды бөгде өркениеттердің радиосигналдары, лазерлік жарқылдары немесе инфрақызыл жылуы сияқты «техносигнатураларын» іздеп келеді. Алайда әзірге нақты дәлелденген бірде-бір сигнал тіркелмеген, деп хабарлайды turkystan.kz.
Швейцариялық физик Claudio Grimaldi бұл үнсіздіктің себебін математикалық модель арқылы тексеруге тырысты. Оның зерттеуі The Astronomical Journal журналында жарияланды.
Ғалым «1960 жылдан бері Жерді қанша бөгде сигнал кесіп өтуі керек еді, біз бүгін кем дегенде біреуін анықтай алуымыз үшін?» деген сұрақ қойды. Ол техносигнатуралар галактика бойынша жарық жылдамдығымен таралады деген модель құрды. Сигнал бірнеше күннен мыңдаған жылға дейін «өмір сүруі» мүмкін. Бірақ оны тіркеу үшін оның көзі бізге жеткілікті жақын болуы және сигнал ғарыштық шудың арасында жоғалмауға тиіс.
Байес әдісін қолдана отырып, Гримальди үш негізгі параметрді байланыстырды:
- Жермен болған ықтимал «контактілер» саны;
- техносигнатуралардың орташа ұзақтығы;
- телескоптардың сезімталдық қашықтығы.
Нәтиже оптимистік емес болып шықты. Егер біз бірнеше жүз немесе мың жарық жылы радиусында сигнал табамыз десек, онда өткен уақытта Жер арқылы өте көп бөгде сигнал өткен болуы керек. Кейбір сценарийлерде олардың саны бұл аймақтағы ықтимал өмірге жарамды планеталар санынан да асып түседі. Мұндай нұсқа өте екіталай.
Іздеу ауқымы бірнеше мың жарық жылына дейін кеңейтілсе ғана жағдай өзгереді. Бірақ тіпті сонда да бір мезетте бүкіл Құс жолы галактикасында анықталуы мүмкін сигналдар саны өте аз: санаулы ғана болуы ықтимал.