30 شىلدە, 14:47 949 0 دەنساۋلىق انار لەپەسوۆا

بۇگىنگى كۇننىڭ قاھارمانى – دارىگەر

بۇل كۇندەرى دارىگەر تۋرالى پىكىر كوپ ەل اراسىندا. بىرەۋلەر جەرگە سىيعىزباي ماقتاپ جاتسا، ەكىنشىلەرى  جەردەن الىپ، جەرگە سالىپ داتتاپ، قارالاپ جاتادى. ءومىردىڭ ءوزى سولاي عوي. ادامنىڭ الا-قۇلاسى بولعاننان كەيىن، دارىگەرلەردىڭ اراسىندا دا كەمشىلىكتەر، مىنەزى ىڭعايسىز، ءتىپتى دورەكى دارىگەرلەر تابىلادى. كوپشىلىك قوي. بىراق ءبىر-ەكى دارىگەر سونداي ەكەن دەپ بارلىعىنا كۇيە جاعۋ ورىنسىز بولار. وسىنداي وي ۇستىندە وتىرعانىمدا ەسىمە ەرتەرەكتە ءبىر باسىلىمنان وقىعان مىنا ءبىر وقيعا ەرىكسىز ويعا كەلدى.

...ءتۇن ءىشى. بەيمەزگىل ۋاقىتتا ساقا ءدا­رىگەر-حيرۋرگتىڭ ۇيىنە تەلەفون شالىنادى. اۋرۋحاناداعى كەزەكشى جاس حيرۋرگ اسىپ-ساسىپ: «اعا، ءسىزدىڭ كومەگىڭىز كەرەك. ماشينا جىبەرە­مىز. تەزىرەك اۋرۋحاناعا جەتپەسەڭىز، اۋىر جاراقاتپەن تۇسكەن اۋرۋعا وتا جا­ساۋ­عا مەنىڭ باتىلىم جەتپەي تۇر. ءتاجى­ريبەم دە شامالى ەكەنىن بىلەسىز  عوي. كومەگىڭىز كە­رەك، اعا...».

– جارايدى، مەن قازىر ءوز كولىگىممەن جە­تەمىن. سەن اۋرۋدى دارىگەر-انەستە­زيو­لوگ­قا كورسەت تە،  وتا بولىمىنە كوتەرە  بەر، – دەپ دارىگەر-حيرۋرگ تەز جينالا باستادى.

وتا بولىمىنە ەنگەندە وپەراتسيا ستو­لىندا ءوڭى شۇبەرەتەي بوپ-بوز جاس جىگىت سۇ­لىق جاتىر ەدى. تىزبەكتەردەن كوك تامى­رىنا ءدارى-دارمەك تامشىلاپ تۇر.

– اعا، تەزىرەك قولعا الماساق، قان قى­سى­مى تومەن، جۇرەك سوعىسى تىم ءجيى، جو­عال­تىپ الۋ قاۋپى مول، – دەپ انەستەزيو­لوگ ناۋقاسقا جەدەل ينتۋباتسيا جاساپ، تىنىس بەرۋ  اپپاراتىنا قوسىپ جاتىر.

– ەريتروتسيتى مەن گەموگلوبينى قانداي ەكەن؟ قان كوپ جوعالتقان سەكىلدى.  قان ور­تالىعىمەن حابارلاسىپ، ەريتورتسيتارلىق ماسسا جانە توڭازىتىلعان پلازما (قان سا­رىسۋى) الدىرىڭدار. وتا جاساۋدى ۋاقىت جىبەرمەي ءبىز باستاي بەرەيىك، – دەپ ساقا حيرۋرگ  شاپشاڭ قيمىلداپ، تەز-تەز قول­دارىن جۋىپ، ۇستىنە ستەريلدى حالات ءىلىپ، قولدارىنا رەزەڭكە قولعاپ  كيىپ وتانى باس­تاپ كەتتى. وپەراتسيا كۇردەلى بولىپ، ونى اياق­تاعانشا ءبىراز ۋاقىت ءوتتى. ابدەن سىلىك­پەسى شىعىپ وتانى اياقتاعان حيرۋرگتار اق جەلەڭدەرىن شەشىپ، ماڭدايىنان سور­عالا­عان تەردى ءسۇرتىپ تەرەزەگە قاراسا، ءتۇن ءتۇڭ­لىگى ءتۇرىلىپ، بۇكىل الەم نۇرعا بولەنىپ، تاڭ سىبىرلەپ اتىپ كەلەدى ەكەن.

– وتانىڭ پروتوكولىن ءوزىم جازامىن. سەن­دەر اۋرۋدىڭ  جاعدايىنا قاراڭدار. قان قىسىمىن قاداعالاپ، باقىلاپ تۇرىڭدار. قاجەتتى ءدارى-دارمەكتەردى ەش اياماڭدار، جاس جىگىت ەكەن. وتا ۇزاق بولسا دا ورىندى ءوتتى، ەندى ونىڭ ءومىرىن قالايدا ساقتاپ قالۋى­مىز كەرەك، – دەپ تاجىريبەلى دارىگەر-حيرۋرگ ارىپتەستەرىنە نۇسقاۋ بەرىپ، ۇيىنە جينالدى. وتا بولىمىنەن سىرتقا شىعار ەسىك الدىندا تۇرعان ادامدارعا ەش كوڭىل ءبول­مەي، سۇراقتارىنا  جاۋاپ قاتپاي، تەز-تەز باسىپ سىرتتى بەتتەپ، اسىعىس كەتە باردى.

– مىنا دارىگەر قانداي مەيىرىمسىز، ءما­دەنيەتسىز، قاتىگەز جان. ءبىزدىڭ سۇراعىمىزعا ءبىر اۋىز جاۋاپ بەرمەي، ءبىر ءسات بوگەلمەي، قا­سىمىزدان سەلت ەتپەي وتە شىقتى. وزىندە ادام­عا دەگەن قاسيەت، سەزىم، جۇرەك بار ما؟  مۇن­داي تاسجۇرەك دارىگەر دە بولادى ەكەن-اۋ-ءا؟! – دەپ داۋرىعا، شۋ ەتىپ، اشۋ-وكپەلەرىن اي­تىپ جاتقان الگى توپقا تاياپ قالعان جاس دارىگەر:

– كەشىرىڭىزدەر. اعامىزدى بەكەر سوگىپ، با­لاعاتتاپ جاتىرسىزدار. ول ورتامىزداعى ەڭ تاجىريبەلى مامان-حيرۋرگ، ادامگەرشىلىگى ج­وعارى، مادەنيەتى مول، سىيلى دارىگەر. كە­شە ونىڭ كەنجە قىزى جول اپاتىنا ءتۇ­سىپ، وكىنىشكە قاراي، سودان كوز جۇمدى. بۇگىن جەرلەۋ ءراسىمى. سوندىقتان، ۋاقىت تاپ­شىلىعىنان،  اعامىز سىزدەرمەن ءسوي­لەسۋگە مۇمكىنشىلىگى بولمادى. ول ارىپتەسى­مىز باسىنا تۇسكەن اۋىر قايعىسىن جەڭىپ، بار جۇمىس-تىرشىلىگىن جيىپ تاستاپ، ءتۇن ىشىندە كەلىپ، ءوزى وتا جاساپ بەرگەنىنە راق­مەت ايتىڭىزدار. ونى دۇرىس تۇسىنىڭىزدەر. باسقاشا بولۋى دا مۇمكىن ەدى عوي. ەگەر ولاي بولماعاندا نە ىستەر ەدىك؟ جۇرىڭىزدەر، ورديناتورلار بولمەسىنە. بارلىق جايدى تۇسىندىرەمىز...

بۇل ءبىر دارىگەردىڭ ومىرىندە بولعان ءبىر عانا وقيعا. بايقاعان بولارسىزدار، اۋرۋ ءۇشىن، ونىڭ دەنساۋلىعىن ساقتاپ، اجال تىرناعىنان اراشالاپ قالۋ ءۇشىن ولار بارلىق  دۇنيەنى ۇمىتۋعا دايىن. ءتىپتى، ءوزى­نىڭ باسىنداعى قايعى-قاسىرەتتى دە سى­دىرىپ تاستاپ، ۋاقىتپەن ساناسپاي، قا­جەتتى دارىگەرلىك جاردەم بەرۋگە قول سوزادى. دارىگەرلىك پارىز، تاڭداعان ماماندىعىنا ادال بولۋ  دەگەن، ءسىرا، وسى بولۋ كەرەك.

دەنساۋلىعى سىزات بەرگەن، ابايسىزدا جا­راقات العان ادام دارىگەردىڭ كومەگىنە جۇگى­نەدى. ونداي جانىن شۇبەرەككە ءتۇيىپ كەل­گەن كەزدە «ءبىرىنشى قۇدايعا، ەكىنشى سىزگە سە­نىپ كەلدىم، دارىگەر. كومەگىڭىزدى اياماڭىز. كورەر جارىعىمدى ۇزارتا كورىڭىز»، – دەپ جالىنىپ-جالبارىناتىندارى  راس.

دارىگەردىڭ الدىنا شيپا ىزدەپ كەلگەن جان­عا ەڭ اۋەلى جىلى ءسوز، جايدارى قاباق كە­رەك. قاباعىنان قار جاۋىپ، دورەكى مىنەز كورسەتكەن دارىگەر مەن ناۋقاس اراسىندا ءوزارا تۇسىنىسپەۋشىلىك، سەنىمسىزدىك پايدا بو­لا­دى.  ءاربىر دارىگەر ادام جانىن تۇسىنە­تىن جاقسى پسيحولوگ بولعانى دۇرىس: كىم­مەن قالاي سويلەسۋ، ورىندى جەردە ءازىل-قال­جىڭ ايتىپ، اۋرۋدىڭ كوڭىلىن جادىراتىپ، بويىن­داعى  ۋايىمىن سەيىلتكەنى ءجون. ءدارى­گەردىڭ كەيبىر ناۋقاسپەن بىرگە قينا­لىپ، ونىڭ ەمدەۋ جولىن ىزدەپ، مازاسى كە­تە­تىن، جۇيكەسى  سىر بەرىپ، ءتۇن ۇيقىسى قاشا­تىن (اسىرەسە، كۇردەلى وتا جاساعان  حي­رۋرگ­تاردىڭ، گينەكولوگتاردىڭ) كەزدەرى از ەمەس.

«دارىگەرلىك – سانانى سارعايتاتىن ازا­بى دا، جانىڭدى جادىراتار عاجابى دا مول ۇلى ماماندىق» دەۋشى ەدى اقتوبەلىك بەلگىلى حي­رۋرگ، پروفەسسور، اكادەميك، مارقۇم نا­ماز ىزىمبەرگەنوۆ. شىنىندا سولاي، اۋرۋعا  دەگەن شيپاگەرلىك ەڭبەگىڭ اقتالىپ، ناۋقاس اۋرۋىنان ايىعىپ، اياعىنا تىك تۇرىپ، وتباسىنا كەتىپ بارا جاتىپ: «راقمەت سىزگە، دارىگەر!»  دەپ ريزاشىلىعىن ءبىلدىرىپ جاتسا، دارىگەردىڭ كوڭىلى تاسىپ، مارتەبەسى ءوسىپ قا­لادى. ال ءىسى كەرىسىنشە بولىپ جاتسا، اۋرۋ­مەن جانە ونىڭ جاقىندارىمەن بىرگە جانى كۇيزەلەدى، كوڭىلى جابىرقايدى، جۇيكەسى جۇقارادى، ۇيقىسى قاشادى، ءتىپتى، كەيدە اۋىر دەپرەسسياعا شالدىعادى.  نە دەگەنمەن وندا دا جۇرەك بار، سەزىم بار، جۇيكە بار، جان بار.  الگى «بۇل قازاق مىڭ ءولىپ، مىڭ تىرىلگەن» دەگەندەي، دارىگەر دە اۋرۋمەن بىرگە قينالىپ، بىرگە قۋانادى.

كەسىرلى كەسەلدەن قالاي ساقتانامىز دەپ حا­لىق ۇرەيلەنىپ جۇرگەن كەزدە جامبىل وبلىستىق كوپسالالى اۋرۋحانا اكىمدىك شەشىمىمەن ۋاقىتشا ينفەكتسيالىق اۋرۋ­حا­ناعا اينالدىرىلدى. ويتكەنى ۋاقىت تا­لا­بى سولاي بولدى. جۇقپالى اۋرۋلار اۋرۋ­­حاناسى، وبلىستىق فتيزيوپۋ­لمو­نولوگيا ەمدەۋ ورتالىعى جانە دە قالاداعى باسقا ەمدەۋ ورىندارىندا ورىن تاپشى بو­لىپ، پنەۆمونياعا شالدىققان  ناۋ­قاستار توپ-توپ بولىپ كۇندىز-ءتۇنى ءتۇسىپ جاتتى. اۋرۋحانا ۇجىمىنىڭ دارىگەرلەرى مەن مەيىرگەرلەرى، سانيتارلار جانە دە باس­قا قىزمەتكەرلەر قولدارىن قۋسىرىپ قا­راپ وتىرماي، بىردەن باسقا قاتاڭ كا­ران­تيندىك رەجيمگە، جۇمىس تارتىبىنە وسىلاي تەز ارادا كوشۋگە ءماجبۇر بولدى. اسىرەسە، انەستەزيولوگ-رەانيماتولوگ دارىگەرلەرگە تۇسكەن سالماق اۋىر ەدى. سول جانكەشتىلىك­پەن ەڭبەك ەتكەن، وزدەرىنە ءتونىپ تۇرعان ىندەتتەن ەش تايسالماي، اۋىر ناۋقاستاردى اجال تىرناعىنان اراشالاپ جۇرگەن  مە­ديتسينا قىزمەتكەرلەرىنىڭ بىرنەشەۋىن ءاڭ­گى­مەگە تارتتىق.

 

ەرنەست باقاەۆ، دارىگەر-انەستەزيولوگ:

بۇل جاي عانا پنەۆمونيا ەمەس، بۇكىل اعزانىڭ اۋرۋى

–شىندىعىمدى ايتايىن، باستاپ­قىدان، اۋرۋحانا كارانتينگە جابىلىسىمەن ۇيىمىزگە بارماي، اۋرۋحانا جانىنداعى پانسيوناتتا، قوناقۇيلەردە قونىپ ءجۇرمىز. ال­عاشقىدا ناۋقاستار ءۇستى-ۇستىنە تولاسسىز كەلىپ جاتتى. تاڭنىڭ قالاي اتىپ، كەشتىڭ قا­لاي باتقانىن، قاي كۇن، ساعات نەشە ەكە­نىن بىلمەيتىنبىز. ەكى-ءۇش  ساعاتتان عانا ۇيىقتاپ جۇردىك. ادام قاتتى سترەسس كەزىن­دە ۇيقىنى دا ۇمىتادى ەكەن. ۇيقىڭ كەلەدى، بىراق كوزىڭدى جۇمعان ساتتە حال ۇستىندەگى ناۋقاس «كومەكتەسشى ماعان، دارىگەر» دەپ كوزدەرى جاۋدىرەپ، ساعان قاراپ تۇرعانداي بولادى. كوردىك، بۇل ىندەتتى تۋعىزاتىن پالە، وتە جاۋىز ۆيرۋس ەكەن. اعزاعا ءتۇس­كەننەن كەيىن تەز ارادا شىعىپ بولمايدى. ەندى ءتاۋىر بولىپ كەلە جاتىر دەگەندە قايتا باس كوتەرەدى. ادامنىڭ پسيحولوگياسىنا كەرى اسەر ەتەدى. COVID-19 قوزدىراتىن پنەۆ­مونياعا شالدىققانداردا قورقىنىش سەزىمى باسىم بولادى. جانارىنان ۇرەي كورەسىڭ. كىرپىگىن قاقپاستان ساعان قاراپ: «مەنى مىنا تاجالدان  امان الىپ قالشى!» دەيدى. وڭمەنىڭنەن ءوتىپ كەتەتىن ونداي جا­ناردى ءبىرىنشى رەت وسى جەردە كوردىم. بۇل دەرتكە شالدىققاندار ۇيىقتامايدى. «ۇيىق­تايىن دەسەم، بىرەۋ قىلعىندىراتىن سەكىل­دى» دەپ ۇرەيلەنەدى. قانى قويۋلانا­تىنى، وكپەسىنە سۋ جينالاتىنى تاعى بار.

پنەۆمونيا – اۋرۋدىڭ جالپى اتاۋى. ءبى­راق بۇل جاي عانا پنەۆمونيا ەمەس، بۇكىل اعزا­نىڭ اۋرۋى. بۇيرەك، باۋىر – ءبارى زار­داپ شەگەدى. قانت ديابەتىمەن اۋىراتىن، بۇ­رىن ينسۋلت العان، جۇرەك ينفاركتىمەن  اۋىر­عان  ادام بولسا، ناۋقاستى الاقانعا سال­عانداي كۇتەمىز. كوپ نارسە ادامنىڭ ءوزى­نە دە بايلانىستى. كەي ادامدار بىردەن ۇرەي­گە بوي الدىرادى. ال ەندى بىرەۋلەر كوڭى­لىنە مۇلدە كۇدىك كىرگىزبەيدى. اۋرۋدىڭ ىرقىنا كونبەي، قاسقايىپ قارسى تۇرادى. اقىرى اۋرۋىن جەڭىپ شىعادى.

ۆيرۋس ناۋقاستىڭ بويىنداعى وزگە اۋ­رۋلارىن قوزدىرىپ، سونىڭ سالدارىنان اجال شەڭگەلىنەن قۇتىلماعاندار دا وتە كوپ بولدى. الدىمىزعا ءوزىمىزدىڭ  ارىپتەس­تەرى­مىز – دارىگەرلەر، فەلدشەرلەر جانە دە باس­قا تانىستار قينالىپ ءتۇسىپ جاتتى. ولار­دىڭ قازاسىن كورۋ قيىن ەكەن. كەي­بىرىن ءولدى دەۋگە دە قيمايسىڭ. اقىرعى ءسات­كە دەيىن ۇمىتپەن قىزمەت ەتتىك. اتتەڭ، بار­لىعى ءبىز ويلاعانداي بولا بەرمەيدى ەكەن. تاعدىرعا قارسى كەلۋ مۇمكىن ەمەس­تىگىن، دارمەنسىزدىگىمىزدى مويىنداپ، جۇرە­گىمىز ەزىلىپ اۋىرعان ساتتەر از بول­مادى. بۇرىن مىنەزىم قاتتى دەپ ويلاۋشى ەدىم، بۇرىننان تانىس، بەلگىلى ارىپتەستەرىمنىڭ كوز الدىمدا شەيىت بولعانىن ەسىمە تۇسسە، كوز جاسىم تىيىلمايدى.  قاسىرەتكە، قاي­عىعا، ولىمگە قارسى كەلەتىن ەشقانداي ءدۇ­نيە جوق ەكەن... الدىمىزعا كەلەتىن ءار ناۋ­قاستىڭ وتباسى، تۋىس-جاقىنى بار. سونى ويلاپ، تەزىرەك ساۋىعىپ كەتسە ەكەن دەپ تىلەيسىڭ. قاي دارىگەردىڭ دە، مەدبيكەنىڭ دە ارمانى – ناۋقاستى اياعىنا تۇرعىزىپ جىبەرۋ. وسىنداي قيىن ساتتە بىزگە قاتتى قولداۋ تانىتقان ەرىكتىلەرگە، قاراپايىم قالا تۇرعىندارىنا ۇجىم اتىنان العى­سىم شەكسىز. قيىن كەزدەگى كىشكەنتاي قول­داۋ جۇرەگىڭە جىلۋ، بويىڭا كۇش-قۋات بە­رەدى.

 

باعيلا  داۋرەنبەكوۆا، مەيىرگەر:

دارىگەر ءوزى قاجىپ تۇرسا دا، ناۋقاسىن ويلايدى

– ءبىز قىزمەت ەتەتىن جامبىل وبلىستىق كوپ­سالالى اۋرۋحانانى باسقا اۋرۋحانا­لار­دا ورىن جەتپەي قالعان كەزدە ينفەك­تسيا­لىق اۋرۋحاناعا اينالدىرعاندا كوبىمىز تاڭ­عالىس بىلدىرگەنىمىز راس. اۋرۋحانا قىز­مەتكەرلەرىنىڭ ول ساتتە ىندەتكە شالدىققان ناۋقاستاردى  قالاي ەمدەۋ كەرەك ەكەنى جاي­لى تۇسىنىكتەرى از بولاتىن.  ويتكەنى ولار جۇقپالى اۋرۋلارمەن بۇرىن-سوڭدى كە­زىككەن ەمەس جانە تاجىريبەلەرى جوقتىڭ قاسى. العاشقىدا قيىندىقتار از بولمادى، ناۋقاستارمەن بىرگە قينالدىق، جۇيكەمىز سىر بەرىپ، جۇرەگىمىز اۋىردى، ۇيقىمىز قاش­تى، دارمەنسىزدىگىمىزدى مويىنداپ ناۋ­قاستارمەن بىرگە ىشتەي جىلادىق، بىراق سابىر­لىققا  سالىنىپ، بارلىعىنا توزدىك. ۋاقىت وتە كەلە اۋىر جۇمىسقا دا ۇيرەندىك.  قازىر جۇمىس ءسال دە بولسا ءبىر جۇيەگە ءتۇسىپ قالدى. ناۋقاس سانى دا كۇننەن-كۇنگە  ازاي­عانداي. ارينە، قيىن كەزدەر بولدى. ءبىر مەز­گىلدە بىرنەشە ادامنىڭ ءحالى ناشارلاپ جا­تادى. اۋىسىمنان شىققان كەزدە قاسى­مىز­داعى قىزدارعا كومەك كەرەك بولادى. تاستاپ كەتە المايسىڭ. قانشا جەردەن قي­نالسام دا «جۇمىستان كەتەمىن» دەگەن وي با­سىما كەلمەپتى. بىزدەن ەم، كومەك سۇراپ كەلگەندەردى كوزىڭ قيىپ قالاي تاستاپ كەتە­سىڭ؟ ەشكىم ماجبۇرلەگەن جوق، بۇل ما­مان­دىقتى ءوزىمىز تاڭدادىق ەمەس پە؟

ارىپتەستەرىمە وتە ريزامىن. ءبىر دە ءبى­رەۋى «شارشادىم» دەمەدى. اۋىرىپ جۇرسە دە جۇمىسىن ادال اتقاردى. كەزەكشىلىكتەن شى­عىپ، «مەنىڭ ساعاتىم ءبىتتى، دەمالۋىم كەرەك» دەپ كەتىپ قالعان ەشكىم بولمادى. كۇنى­نە  وتىز-قىرىق  ناۋقاس ءتۇسىپ جاتتى. ۆي­رۋس­تىق پنەۆمونيامەن اۋىرىپ، تىنىسى تارىلىپ، دەمى جەتپەي تۇسكەن جاعدايلارى اۋىر ناۋقاستار وتە كوپ بولدى. ولاردى دەر كەزىندە وتتەگى تىزبەگىنە قوسپاساڭ، تۇنشى­عىپ قالۋى ابدەن مۇمكىن. زىر جۇگىرىپ ءجۇ­رىپ،  قولدان كەلگەن جاردەمىمىزدى ايامادىق.  ەزىلىپ، ەگىلىپ وتىراتىن ۋاقىتىمىز بولعان جوق. «قيىندىقتىڭ ءبارىن جەڭىپ شىعامىز»، – دەپ تىرىستىق.

پەندەشىلىك قوي، دەنىڭ ساۋ مامىراجاي كەزدە «ايلىعىمدى العان سوڭ مىنانى سا­تىپ الامىن»، «وسىلاي ىستەگىم كەلەدى»، «كە­زەكتى دەمالىسىمدا باسقالار ۇقساپ شەتەلگە شىعىپ، دەمالعىم كەلەدى» دەپ ىلعي ءبىرنار­سەنى جوسپارلاپ، قيالعا ورىن بەرىپ، العا  تالپىنىپ جۇرەسىڭ. بىراق دەنساۋلىعىڭ بول­ماسا، ءبارى دە جايىنا قالادى ەكەن. «باس­تى  بايلىق – دەنساۋلىق» دەپ قازاق اتام بەكەر ايتپايدى ەكەن. ەڭ باستى نارسە – دەنساۋلىعىڭ، وتباسىڭنىڭ بۇتىندىگى ەكەنىن ءبىل­دىم. ءوز باسىم پاندەميانىڭ «ارقا­سىن­دا» باقىت دەگەن تىم قاراپايىم نارسەلەر­دەن تۇراتىنىن ۇقتىم. تەزىرەك بۇل اتى جا­مان اۋىر ىندەتتەن ەل-جۇرتىمىز قۇتىل­سا ەكەن، مامىراجاي «بەيبىت» زامان ورناسا ەكەن.

كەزىندە ورىستىڭ عالىم-دارىگەرى  ن.پەتروۆ «دارىگەر اۋرۋعا ءوزىنىڭ بىلگەنىن عانا بەرمەيدى، ول سونىمەن قاتار ءوزىنىڭ جاقسى ىشكى سەزىمدەرىن، تىلەكتەستىگىن، جۇرەكتەگى  سەزىم­تالدىعىن بەرەدى»  دەگەن ەكەن. كورىپ وتىر­سىزدار،  دارىگەر بولۋ، مەدبيكەلىك ما­مان­دىققا ءومىرىن ارناۋ كىم بولسا سونىڭ قولىنان كەلە بەرمەيدى. ول ءۇشىن تاڭداعان سول ماماندىعىڭدى ءسۇيۋ كەرەك، بەرىلە ەڭ­بەك ەتۋ كەرەك. جاستارعا، مەكتەپتىڭ جاس ءتۇ­­­لەكتەرىنە ايتارىم، ماماندىق تاڭدار الدىن­دا قاتەلىككە ۇرىنباعانىمىز ءجون. وي­لانىپ، تولعانىپ، ۇلكەندەرمەن، مامان­دار­مەن اقىلداسىپ، وي تارازىسىنا سالىپ بار­ىپ قانا بولاشاق  ماماندىعىڭدى تاڭدا.

ادام ومىرىندە ەكى نارسەدەن قاتەلەسپەۋ كەرەك: ءبىرىنشى – وزىڭە ومىرلىك سەرىك، جار تاڭداۋدان. ەكىنشى – باعىڭدى اشاتىن، ءار­دايىم جۇرەگىڭدى جىلىتىپ، راحات سەزىمگە بولەيتىن، كۇش-قايرات بەرەتىن  ماماندىق تاڭداۋدان. ەگەر وسى ەكەۋى ءبىر ادامنىڭ بويىنان تابىلىپ جاتسا – ول ەڭ باقىتتى جان. وسى ەسىڭىزدە بولسىن!

 

 ساعىندىق وردابەكوۆ،

دارىگەر-حيرۋرگ، مەديتسينا عىلىمدارىنىڭ دوكتورى، پروفەسسور، دەنساۋلىق ساقتاۋ سالاسىنىڭ ۇزدىگى،

 جۋرناليستەر وداعىنىڭ مۇشەسى

سوڭعى جاڭالىقتار